نسبت تاریخ مندی و جاودانگی قرآن
83 بازدید
مقطع: فوق لیسانس
نقش: راهنما
دانشگاه: دانشگاه مفید
نام استاد/نام دانشجو : رضا رمضانی
تحقق وحی در برهه¬ای از تاریخ و استفاده از ادبیات رایج عصر بعثت از یک سو، و نقد کتاب-های مقدس و نگرش مادی¬گرایانه به قرآن مجید از سوی دیگر، این شبهه را در ذهن بعضی از مستشرقان و روشنفکران ایجاد کرده است که قرآن محصول و مخلوق زمان خویش است و لازمه¬ی این کلام، نفی جاودانگی و احکام و فرمان¬های قرآنی است. برای پاسخ¬گویی به این شبهه، در تحقیق پیش رو، با تأکید بر مباحث قرآنی و پرهیز از ورود به مبانی کلامی و فلسفی، نسبت تاریخ¬مندی قرآن و جاودانگی آن به تفصیل مورد دقت و کنکاش قرار می¬گیرد. این پایان نامه از یک پیش¬گفتار و چهار فصل و یک خاتمه تشکیل شده است: در فصل اول، کلیات بحث مانند مفهوم تاریخ¬مندی، نتایج و پیامدهای آن مورد بررسی قرار گرفته است. در فصل دوم، موارد و دلایلی که می¬تواند تاریخ¬مندی قرآن را به اثبات برساند، به تفصیل و از ابعاد گوناگون مورد تحلیل قرار گرفته است. حدوث قرآن، تدریجیت نزول، رعایت ادبیات رایج آن عصر، اسباب نزول، ناسخ و منسوخ، از جمله مبانی و شواهد تاریخ¬مندی می¬باشند. در فصل سوم، بهترین دلایل جاودانگی قرآن به تفصیل مورد بحث قرار می¬گیرد. فطری بودن آموزه¬های قرآنی، جامعیت قرآن، خاتمیت شریعت و کلان¬نگری قرآن، از جمله دلایل جاودانگی قرآن به شمار می¬روند. در فصل چهارم، راه¬های گذر از تاریخ¬مندی به جاودانگی مطرح شده است؛ وجود زمینه¬های ثابت و متغیر در قرآن، اجتهاد در فهم معنوی، کشف ملاک احکام و پیوند قرآن و عترت از جمله این راه¬ها هستند. در مراحل پایانی به برخی از شبهات مرتبط با تاریخ¬مندی پاسخ داده شده است. در ضمنِ این مباحث ثابت می¬شود که قرآن کریم نظام محاوره¬ای متداول در عصر نزول را رعایت کرده است، اما محتوای قرآن هرگز متأثر از فرهنگ زمان خود نیست، بلکه یک متن الهی پویاست.
دانلود