وعد و وعید الهی در قرآن ومخاطبان آن در زمان پیامبر (ص)
39 بازدید
مقطع: فوق لیسانس
نقش: مشاور
دانشگاه: آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات
نام استاد/نام دانشجو : رؤیا ارزنده فر
یکی از روشهای تربیتی قرآن، بیان اوصاف صادقین و کاذبین و ترغیب مؤمنان به وفای به عهد و کسب خصال ستوده ی اخلاقی است. در این میان «صدق» و «کذب» با توجه به مفهوم عام و گسترده، از جایگاه ویژه ای در قرآن برخوردار است که از دو جنبه می توان به آن نگریست. جنبه ی اوّل، وعده های صادق است که به وعده های صادق الهی و انسانی (پیامبران و انسانها عادی) تقسیم می شود. جنبه ی دوّم، وعده های کاذب است که به وعده های کاذب انسانی و شیطانی قابل تقسیم است. وعده ی صادق، وعده ای است که همیشه راست و درست است و هیچگاه تخلّفی در آن صورت نمی گیرد. به این گونه وعده ها می توان اطمینان کرد و در زندگی به گفته هایش عمل کرد، ولی وعده ی کاذب وعده ای است که بر وسوسه ها و فریبها استوار است، هميشه پوچ و توخالي است و براي رسيدن به منافعی، منافع گروه زیادی از بین می رود. انسان باید این گونه از وعده ها را بشناسد، تا در مسیر زندگی به راه کج منحرف نشود و دچار شک و تردید نگردد. کلید واژه: صادق، کاذب، وعده ي اخلاقی، خلف وعده، پيمان شکنی، وعده ي شيطانی.
دانلود